Sunday, October 15, 2017

uit het boekje - knitting from my shelf


De uitdaging in de Nederlandse sokkenbreigroep was: 'uit het boekje', dus een patroon dat je op papier in je boekenkast hebt. De dochter heeft aangegeven dat ze nog sokken kan gebruiken. En toevallig had ik op vakantie in Duitsland nog wat boekjes ingeslagen...
The challenge in the Dutch sockknitting group was 'knitting from your shelf', knit a pattern that you only have on paper. I just returned from a trip to Germany, where I stocked up on small knitting booklets...
... maar uiteindelijk koos ik toch voor een boekje dat ik al langer in de kast had liggen. De dochter vond de oranje streng wel mooi die ik in de sockmadness wedstrijd gewonnen heb. Dus deze ging mee naar Barcelona, want sokken zijn voor mij toch nog altijd het ideale reisbreiproject. Doelstelling: terugkomen uit Barcelona met een paar sokken.
... but finally I decided on a pattern from an older Dutch knitting book. And my daughter liked the orange yarn I had won in the Sockmadness competition. So I took these with me to Barcelona. Socks are the ideal travel project, small and portable.

 
Ik breide het patroon: V-vorm met kabels over 60 steken, mijn standaard stekenaantal. Maar de Hazelknits Artisan sock is wat dikker dan standaard sokkenwol. Tijdens het breien had ik al het gevoel dat er iets niet klopte. De sok  is duidelijk te groot uitgevallen, zelfs voor de dochter met maat 41.  Ik kwam dus terug uit Barcelona zonder sokken voor de dochter.
I started the pattern over 60 stitches, which is  my default number of stitches for a sock. But the Hazelknits Artisan sock is a bit thicker then the usual sockyarn. I already had a feeling that something was not quite right. Obviously this sock is way too big, even for my daughter with big feet. So, I came back from Barcelona without a pair of socks for my daughter...
Gelukkig nam ik twee projecten mee. Ik boekte toch wat vooruitgang met de sjaal in Ijslandse wol voor de collega die met pensioen gaat dit najaar. Was wel warm om dit in Barcelona te breien, dus alleen 's avonds met de airco op!
... but I made some progress on the scarf in Icelandic wool for the colleague who is retiring this Fall.

Voor de sokken deed ik een tweede poging met hetzelfde sokpatroon en ander garen. Foute garenkeuze, de kabeltjes vallen een beetje weg. Ik besloot al snel dat dit het ook niet zou worden. Opnieuw uithalen dan maar.
Second try with the same sockpattern and a different yarn did not work out either. So I decided to frog this one also.


Een patroon uit een ander boek dan maar? In Socks Architecture vind je allerlei aparte hielen en tenen, met voor- en nadelen van de verschillende constructies. Bovendien zijn er ook nog 17 volledig uitgewerkte patronen, in 5 verschillende maten.
A pattern from another book maybe? Socks Architecture describes several heels and toes, and contains 17 patterns in 5 different sizes.

Dit patroon gebruikt een Balbrigan hiel. Je mindert je steken weg in de hiel. Dan vouw je de hiel dubbel, en maast die aan elkaar. Gestreept garen is ideaal voor zo’n patroon. Maar: geen wreefminderingen maakt dit minder geschikt voor personen met een hoge wreef. En laat de dochter nu net een hoge wreef hebben. 
This pattern uses a Balbrigan heel. The decreasing is done in the heelflap. You end up with a small number of stitches that you graft together. I used a selfstriping yarn, which worked very nicely with an easy pattern. But because you don't have any gusset decreases, this sock pattern is not suitable for people with a high gussett. And as it happens, my daughter has a high gusset.

Ik vrees dus dat ik deze sokken voor mezelf zal moeten houden...
 It looks like I will have to keep these socks for myself...


Sunday, September 24, 2017

dubbelbreien mislukkingen - double knitting failures

Meestal schrijf ik op de blog over projecten die af' zijn., waar ik trots op ben. Maar niet alles lukt, en misschien is het wel even interessant om te schrijven over mijn mislukkingen? (op breigebied dan toch).
Begin dit jaar had ik me voorgenomen om dubbelbreien uit te proberen. En toevallig (of niet) was er in 't wolwinkeltje een lessenreeks rond gepland. Dubbelbreien is een techniek waar je twee lagen tegelijkertijd breit. Beide kanten zien eruit als tricotbreiwerk, met de kleuren omgekeerd.
Sometimes things just don't work out... and maybe that's as interesting to share as yet another finished object? I wanted to practise doubleknitting, and this is the result...
Ik begon met iets simpel, een hoesje voor een bril. Voordeel is dat je dit in het rond breit, je kijkt altijd op dezelfde kant. Je moet dus niet nadenken over welke kleur je gebruikt (gespiegeld) aan de achterkant. En het was een goede manier om verschillende technieken van draadspanning te oefenen. Alleen is het veel te groot uitgevallen ,dus totaal onbruikbaar als brillenhoes...
I started with something simple, a double knit spectacle case. It has the advantage that it is knit in the round, so you don't have to worry about what color you should use on the backside. It was also good to practise the different ways to tension the yarn. But unfortunately it came out way too big, so it cannot be used as a spectacle case...

 
En dan het echte werk. Ik wou de mooie streng goudgeel zelfstrepend garen die ik van de zoon cadeau gekregen heb verwerken in een sjaal met blaadjesmotief, geïnspireerd door Kaffe Fassett. Misschien allerlei neutrale tinten? Maar na een paar rijen al was het duidelijk dat de tekening niet goed uitkomt., wegens onvoldoende contrast in mijn kleuren.
Onto the next level. My plan was to knit a Kaffe Fassett inspired scarf with the yellowgolden skein of yarn that I received as a present from my son. Maybe pairing it with neutral colors? But even after a few rows it was clear that this did not work, some of the browns don't provide enough contrast...
 

Tweede poging: het zelfstrepend garen met een grasgroen Wollmeise. Qua kleur gaat dit wel, maar de dikte van de twee garens is té verschillend, en dat levert dus ook niet echt een mooi resultaat op.
Second try: the selfstriping with dark green Wollmeise. Colorwise this is OK, but the gauge difference is too big,it looks sloppy.
Derde poging: zelfstrepend met een appelgroen dikker garen. Alleen heb ik van dat groen niet zo veel in mijn voorraad, 2 strengen maar. En in plaats van een lange smalle sjaal met een paar blaadjes, besluit ik nu een bredere sjaal te breien. Ik gebruik een voorlopige opzet. Als de sjaal wat kort uitvalt kan ik beide einden aan elkaar mazen om een colsjaal als eindresultaat te hebben. Ik heb er goede moed op!
Third try: the selfstriping yarn with green Malabrigo. The colors work nice together and the gauge is OK. I am just not sure if I have enough of the green yarn in stash. So I decide to start with a provisional cast-on. If the scarf ends up a bit short, I can graft it together and transform it into a cowl.



Na 3 maand af en toe aan dit project te breien besluit ik uiteindelijk dat het niet werkt. Op de voorkant zie je de blaadjes wel, maar aan de achterkant verdwijnt het patroon in iets vaag en onherkenbaar. Ik denk dat het te maken heeft met het feit dat de blaadjes beginnen met één kleur aan de onderkant, en dan overgaan in de tweede kleur aan de bovenkant.
After 3 months of on and of knitting on this, I am just not happy with the outcome. The pattern of the  leaves is OK-ish on the front, but disappears on the back... I think it has to do with the way the leaves are formed, they start with one colour on the bottom, and change into the second color on the top of the leaf.
Leavesbeauty_small2
Ik heb dus maar alles uitgetrokken, en daarna uren rondgesurfd voor een project dat wél zou werken met deze garens. Het wordt herfst, misschien moet ik dit weer eens oppakken!
So I frogged the whole thing, and spent hours surfing around for a pattern that would work with my yarns. Leaves are falling, it's autumn, so maybe I should pick this up again?






Sunday, September 17, 2017

Barcelona

Onze laatste huisruil deze zomer was in Barcelona. We waren er twee weken na de aanslag. De Ramblas lagen nog bezaaid met bloemen en kaarsen....
Our last home exchange this summer was Barcelona. We were there two weeks after the attack. The Ramblas were still covered with flowers and candles... 


Het is niet onze eerste keer in Barcelona. Daarom beslissen we een 'tweede laag' te leggen, en de minder voor de hand liggende bezienswaardigheden te bezoeken. Het klooster van Santa Maria de Pedralbes is een mooie, rustgevende plek, bereikbaar met het openbaar vervoer.
Telkens als we een museum bezoeken vraagt de gids in mijn gezelschap of ze een Nederlandstalige audiotour hebben? Dat is een beetje een terugkerende running joke, want altijd zeggen ze 'Nee, sorry'; of soms lachen ze ons zelfs uit: Nederlands? Maar hier zeiden ze tot onze verbazing: Ja, natuurlijk. Alsjeblief. Maar dan wel in het Catalaans.
This is not our first visit to Barcelona. We decided to add a 'second layer', and visit the less obvious places in the city. The cloister of Santa Maria de Pedralbes is a peacefull, interesting place to visit. You can get there by public transport. We used the busses a lot. They are usually a little less crowded then the subway, and on most routes there is a seperate bus lane, so they don't get stuck in traffic (or less then the cars anyway). And with the app it's easy to find your way around.

Midden in de stad, achter de kathedraal ligt het museum Frederic Marés. Deze beeldhouwer was een verwoed verzamelaar. Buiten lopen grote groepen toeristen, en ook de bar op de binnenplaats met fontein heeft goed te doen. Binnen zijn we eigenaardig genoeg ongeveer alleen.  Naast een indrukwekkende verzameling beeldhouwwerk, van de middeleeuwen tot Rodin, vind je ook een verzameling curiosa. Een beetje bizar, maar fascinerend.
The Frederic Marés museum hosts a big collection of sculptures, from the Middle Ages to Rodin, but also a slightly bizarre collection of 'Curiosa'.


En nee, geen Sagrada Familia of Parc Guell voor ons. Er zijn nog andere gebouwen van Gaudi, zoals bvb. deze Torre Bellesguard.
There are also lesser known buildings then Sagrada Familia by Gaudi, for instance this one, the Bellesguard Towers.

Ik was helemaal niet van plan om wol te kopen. Maar wat doe je als je tijdens een concert in het museum uit het raam kijkt en ziet dat je echt vlakbij de wolwinkel zit?
I did not plan on buying yarn. But by serendipity, we booked tickets for a concert in a museum, right across the yarn store...
Even kijken kan toch geen kwaad...
I guess there is no harm in just have a look around?

Binnenkort start de volgende mystery knitalong van Stephen West, Speckle and Pop. Ik weet nog niet of ik die ga meedoen, maar het kan geen kwaad om wat gespikkeld garen in mijn voorraad te hebben!
The next mystery knitalong by Stephen West is called Speckle and Pop. I am not sure yet if I will participate, but it can't hurt to stock up on speckles!

















Saturday, August 26, 2017

Pierre de Lune

 
Wat is het ideale project om mee op reis te nemen?
Het moet voldoende afwisseling bieden, maar mag toch niet té moeilijk zijn. Het mag ook niet te veel plaats in de koffer innemen, dus met één of twee strengen wol moet je je drie weken kunnen bezig houden. En omdat ik  het vaste voornemen heb om van elke workshop die ik volg minstens één afgewerkt project te maken, werd mijn reisproject voor Ijsland en Duitsland uiteindelijk deze omslagdoek, Pierre de Lune. Dit is de foto van het patroon, dus zo zou het eindresultaat er moeten uitzien...
The ideal travelling project for me is not too complicated, but with enough different elements, and of course, lightweight.  As I made the resolution to finish one project for every workshop I take, I selected this shawl, Pierre de Lune, to travel with me to Iceland and Germany. This is the picture of the pattern, so this is how the final object is supposed to look like....
 
 
En zo ziet mijn eindresultaat er uit. Het is een eigen creatie geworden, een asymmetrische driehoek.
And this is how my shawl looks like. It ended up as an asymmetric triangle.
In Reykjavik zag het er nog goed uit...
It still looked OK in Reykjavik...
 
In München begon ik te twijfelen. Mijn tweede streng wol slonk alarmerend snel, en ik was (dacht ik) nog lang niet aan het einde van het aantal rijen. En toen viel mijn eurocent. Ik las het patroon verkeerd. Dit moet een driehoeksjaal worden die dwarsgebreid is met verkorte rijen. Ik dacht dat de rij telkens 1 steek korter moest worden, maar eigenlijk is het twee steken (knit to 1 stitch before double stitch, then T+W). Nog eens natellen en mijn rij had al 70 steken minder lang moeten zijn!
In München I started doubting. My yarn was going at an alarming rate, and I still had not reached the point where I was supposed to end. And then I dawned on me that I had reading the pattern wrong all the time. The shawl is knit on the diagonal with shortrows. I should have turned two stitches before the double stitch, and I was doing it one stitch before the double stitch. At this point my row should have been 70 stitches shorter already!
 
 
Als ik thuis met een probleem in mijn breiwerk zit dan leg ik dat opzij en begin met iets anders. Op reis loop ik dan eens een wolwinkel binnen...
When I hit a snag in my knitting, at home I would put it aside and start with something else. When travelling, I visit a yarnshop to buy some more wool...

 
Na een nachtje slapen besloot ik er een eigen creatie van te maken. Ik telde het aantal rijen dat ik nog moest breien, en smokkelde de 70 steken weg door mijn verkorte rijen nu telkens 10 steken korter te maken. Mijn redenering: ik probeer dit, en is het niet goed, dan kan ik altijd helemaal opnieuw beginnen...
After sleeping over it I decided to make it my own creation. I counted the number of rows I still had to knit, and decreased the 70 stitches by making the short rows every 10 stitches. If this did not work out, I could always start over completely...
 
Maar dat zal niet nodig zijn. Ik ben eigenlijk heel blij met de vorm van deze omslagdoek!
But that won't be necessary. I am actually quite happy with the shape of this shawl!
 
Ik gebruikte  een superzacht garen, 50% merino, 50% zijde - Augustine. En ook de zusters Augustinessen in het klooster van Notre Dame de la Rose vinden het geslaagd. Deze plek in Lessines is trouwens heel erg de moeite om te bezoeken!
I used a 50% merino, 50% silkyarn for this project, called Augustine. And even the nuns in the cloister of Notre Dame de la Rose are happy with my creation...











Sunday, August 20, 2017

Ijsland









Naar Ijsland ga je voor de landschappen en de natuur. Zelfs met uitvalsbasis Reykjavik kan je op een week een paar interessante dagtochten maken en een indruk opdoen. Ijsland wordt dan wel overspoeld door toeristen, maar die gaan allemaal naar dezelfde plaatsen. Kijk maar eens naar de foto van de Gullafos waterval...
You visit Iceland mainly because of the vast landscape and the scenery. And even if Iceland is flooded by tourist (look at the picture of the waterfall!), there is still space to be impressed...

Een beetje onverwacht belanden we in een wolwinkel. 't Is te zeggen, ik had niet gedacht dat we op het einde van een lange dag nog in de buurt van Thingborg zouden uitkomen, maar toen ik dat zag vroeg ik aan het reisgezelschap of ze het zagen zitten om 28 kilometer rond te rijden...
I did not really plan the visit to this woolshop, but at the end of long day I could persuade my travel companions to make a small detour...

Maar ik had dus geen vooropgezet plan van wat ik wou kopen. En dan wordt je overspoeld met indrukken. Zou ik zoals de Ijslandse traditie alleen met de natuurlijke kleuren breien?
But I did not have a plan on what I wanted to buy when I entered the shop. Should I do like the Icelandic knitters traditionally do, and knit with the natural colors?
Of toch een handgeverfd garen?
Or maybe buy a handdyed yarn?
Uiteindelijk heb ik van alletwee een beetje aangeschaft, genoeg meters voor een kanten sjaal.
I could not choose, so bought both in a laceweight, enough for a shawl in non-traditional colors.


Ik dacht dat er maar één soort Ijslands schaap was, maar blijkbaar zijn er heel veel verschillende. Je ziet ze dan ook op de meest onmogelijke plaatsen grazen, of ze steken op het gemakje de baan over. Uitkijken dus.
I thought there was only one type of Icelandic sheep, but apparently there are lots of different ones. You see them grazing on the most inaccesable spots, and you have to be carefull when you drive, there might one cross the road unexpectedly.


In het openluchtmuseum van Reykjavik werden we rondgeleid door een jonge sympathieke gids.
A young guide showed us around in the openair museum of Reykjavik.


Ik bleef vooral naar haar sjaal kijken, en andere objecten die met wol te maken hadden...Er is genoeg te zien in de verschillende huisjes voor een interessante namiddag. Ik kreeg het patroon mee voor de sjaal, wel in het Ijslands. Met wat breiverstand en een woordenlijst moet dat wel lukken.
I was fascinated by her simple, but interesting shawl. The museum is not big, but is interesting enough to spend a leisurely afternoon. I also got the pattern for the shawl. Although it's only in Icelandic, I think I can figure it out with some common knitting knowledge and a knitting vocabulary.
 
 
We eindigden met een gepland bezoek aan de wolwinkel waar de meeste toeristen op de rekken op zoek gaan naar de voor hen ideale handgebreide trui. Ik kocht voor ongeveer een tiende van de prijs genoeg wol om het zelf te proberen...Mijn winterproject wordt een Lopapeysa!
We ended our trip with a planned visit to a yarnstore, where most tourists buy the - for them- perfect knitted sweater. I bought for about 10 percent of the price of a sweater enough yarn to knit my own. My winter project will be a Lopapeysa!